Przechowywanie zabawek — sposoby, które ułatwiają życie

Zabawki potrafią opanować dziecięcy pokój, salon, łazienkę, a nawet przedpokój. Problemem zazwyczaj nie jest jednak brak pojemników. Trudność pojawia się wtedy, gdy system przechowywania jest zbyt skomplikowany, niedostosowany do wieku dziecka albo wymaga ciągłej pomocy dorosłych.

Dobry system powinien odpowiadać na trzy pytania: czy dziecko wie, gdzie odłożyć zabawkę, czy może zrobić to samodzielnie i czy sprzątanie zajmuje kilka minut, a nie całe popołudnie. Odpowiednio dobrane pojemniki, proste kategorie i ograniczenie liczby rzeczy pozostających na widoku mogą zauważalnie ułatwić codzienne życie całej rodziny.

Najpierw mniej zabawek, dopiero później pojemniki

Kupowanie kolejnego regału bez wcześniejszego uporządkowania rzeczy często tylko odsuwa problem. Zabawki zajmują więcej miejsca, ale nadal trudno je znaleźć, posegregować i szybko odłożyć.

Na początku warto podzielić je na cztery grupy:

• zabawki regularnie używane,
• rzeczy przeznaczone do rotacji,
• zabawki nieodpowiednie już do wieku dziecka,
• przedmioty uszkodzone lub niekompletne.

Zniszczone zabawki, których nie można bezpiecznie naprawić, należy usunąć. Kompletne rzeczy, z których dziecko wyrosło, można sprzedać, oddać znajomym albo przekazać organizacji przyjmującej takie darowizny.

Nie trzeba przy tym podejmować wszystkich decyzji za dziecko. Starszy przedszkolak może wybrać zabawki, którymi nadal chce się bawić, oraz te, które jest gotowy komuś przekazać. Lepiej jednak unikać porządkowania w chwili zmęczenia lub tuż przed snem — łatwo wtedy o niepotrzebne emocje.

Podział na kategorie powinien być prosty

Dorosłym łatwo stworzyć kilkanaście bardzo dokładnych kategorii. Dziecku znacznie trudniej później z nich korzystać. Im bardziej rozbudowany system, tym większe ryzyko, że po kilku dniach wszystkie przedmioty ponownie trafią do jednego kosza.

W większości domów wystarczy kilka podstawowych grup:

• klocki,
• samochody i pojazdy,
• lalki oraz figurki,
• układanki i gry,
• materiały plastyczne,
• pluszaki,
• przebrania,
• zabawki używane na zewnątrz.

Jeżeli dana kolekcja jest niewielka, nie musi otrzymywać osobnego pojemnika. Małe zwierzątka, figurki i akcesoria do zabawy można przechowywać razem, o ile dziecko rzeczywiście korzysta z nich jednocześnie.

Jak dopasować sposób przechowywania do rodzaju zabawek?

Pojemniki muszą być dostępne dla dziecka

Jeżeli dziecko ma samodzielnie sprzątać, najczęściej używane rzeczy powinny znajdować się na wysokości jego rąk. Zabawki ustawione wysoko lub schowane w ciężkich szufladach będą wymagały pomocy dorosłego.

Najwygodniejsze są zazwyczaj lekkie kosze i pojemniki, które można wysunąć, przenieść na podłogę i odstawić na miejsce. Ich rozmiar również ma znaczenie. Zbyt duży pojemnik szybko zmienia się w chaotyczne składowisko, natomiast zbyt mały wymusza bardzo dokładne układanie.

Dobrą zasadą jest przeznaczenie dolnych półek na rzeczy używane codziennie, a wyższych na zapasy, gry rodzinne i przedmioty, po które dziecko sięga razem z dorosłym. Ciężkie zabawki powinny być przechowywane nisko, aby ograniczyć ryzyko ich upadku.

Otwarte kosze, szuflady czy pudełka z pokrywą?

Nie istnieje jeden rodzaj pojemnika odpowiedni do wszystkich zabawek. Najlepiej połączyć kilka rozwiązań.

Otwarte kosze

Sprawdzają się przy pluszakach, piłkach, dużych klockach i innych przedmiotach, które wystarczy wrzucić do środka. Ułatwiają szybkie sprzątanie, szczególnie młodszym dzieciom.

Ich wadą jest to, że zawartość pozostaje częściowo widoczna. W salonie można więc wybrać kosze dopasowane kolorystycznie do wyposażenia pomieszczenia.

Wysuwane pojemniki i szuflady

Pomagają uporządkować mniejsze kolekcje. Dziecko może wyjąć cały pojemnik, przenieść go na miejsce zabawy, a po jej zakończeniu schować wszystko razem.

Warto sprawdzić, czy szuflady poruszają się lekko, nie wypadają z prowadnic i nie tworzą miejsc, w których można przyciąć palce.

Pudełka z pokrywą

Są przydatne do przechowywania zabawek używanych rzadziej, zestawów przeznaczonych do rotacji oraz rzeczy, które trzeba zabezpieczyć przed kurzem. Nie zawsze sprawdzają się natomiast podczas codziennego sprzątania.

Pokrywa oznacza dodatkową czynność, a ciężkie wieko może być niewygodne dla małego dziecka. Na łatwo dostępnych półkach lepiej stosować lekkie pojemniki otwarte albo modele z bezpiecznym, prostym zamknięciem.

Etykiety pomagają utrzymać porządek

Każdy pojemnik powinien mieć jedno określone przeznaczenie. Dzięki etykietom dziecko nie musi za każdym razem pytać, gdzie odłożyć samochody albo klocki.

Dla dziecka, które jeszcze nie czyta, najlepsze będą:

• zdjęcia zawartości,
• proste rysunki,
• symbole,
• duże kolorowe naklejki.

Starsze dzieci mogą korzystać z etykiet tekstowych. Napisy powinny być krótkie i jednoznaczne, na przykład „klocki”, „gry” lub „rysowanie”. Hasła takie jak „różne” i „pozostałe” szybko prowadzą do powstania pudełka, do którego trafia wszystko.

Praktycznym rozwiązaniem są etykiety, które można wymienić. Zainteresowania dziecka się zmieniają, dlatego pojemnik na figurki za kilka miesięcy może być potrzebny do przechowywania zupełnie innej kolekcji.

Rotacja zabawek ogranicza bałagan

Nie wszystkie zabawki muszą być dostępne jednocześnie. Część można przechowywać w zamkniętych pudełkach poza dziecięcym pokojem i wymieniać co kilka tygodni.

Rotacja nie oznacza potajemnego wyrzucania rzeczy. To sposób na ograniczenie liczby przedmiotów znajdujących się na widoku. Dziecko łatwiej wybiera zabawę, a po ponownym wyjęciu schowanego zestawu często interesuje się nim tak, jakby był nowy.

Najprostszy system obejmuje dwa lub trzy zestawy. W każdym mogą znaleźć się:

• klocki lub zabawka konstrukcyjna,
• zestaw do odgrywania ról,
• układanka albo gra,
• kilka książek,
• wybrane pojazdy, lalki lub figurki.

Nie warto jednak chować ukochanej przytulanki ani rzeczy, których dziecko używa każdego dnia. Rotacja ma upraszczać życie, a nie wprowadzać niepotrzebne ograniczenia.

Przechowywanie zabawek w salonie

W wielu domach dzieci bawią się przede wszystkim w salonie. Próby przeniesienia każdej zabawki do osobnego pokoju kilka razy dziennie są zwykle mało realistyczne.

Lepiej wyznaczyć w części wspólnej jedno konkretne miejsce. Może to być:

• dolna półka regału,
• szuflada pod ławą,
• zamykana szafka,
• dwa lub trzy kosze ustawione przy ścianie,
• skrzynia z lekką, bezpieczną pokrywą.

Dobrym rozwiązaniem jest „kosz powrotny”. Trafiają do niego zabawki pozostawione poza pokojem dziecka. Wieczorem można wspólnie zanieść kosz na miejsce i rozłożyć zawartość do odpowiednich pojemników.

Nie powinien on jednak stać się stałym magazynem. Jeżeli przez kilka dni nikt go nie opróżnia, system przestaje spełniać swoje zadanie.

Zabawki kąpielowe potrzebują wentylacji

Mokre zabawki nie powinny trafiać bezpośrednio do szczelnego pudełka. Pozostająca woda i brak przepływu powietrza utrudniają ich wysychanie. Po kąpieli warto je opłukać, opróżnić z wody i pozostawić w przewiewnym miejscu.

Materiał zawiera linki afiliacyjne. Możemy otrzymać prowizję za zakup dokonany po przejściu przez taki link. Nie wpływa to na cenę produktu dla kupującego.

Najpraktyczniejszy będzie pojemnik z otworami, umieszczony tak, aby woda mogła swobodnie spływać. Przykładem rozwiązania przeznaczonego do takiego zastosowania jest Akuku Pojemnik na zabawki kąpielowe Green 0346.

Sam organizer nie zastępuje jednak regularnego czyszczenia. Zabawki trzeba co pewien czas dokładnie obejrzeć. Te, których wnętrza nie można opróżnić albo w których pojawia się trudny do usunięcia osad, należy wymienić.

Małe elementy warto trzymać osobno

Dom, w którym mieszkają dzieci w różnym wieku, wymaga szczególnego podziału. Drobne klocki, koraliki, magnesy i akcesoria przeznaczone dla starszego dziecka nie powinny znajdować się w pojemnikach dostępnych dla malucha.

Można przeznaczyć na nie:

• wyższą półkę,
• zamykaną szafkę,
• organizer używany wyłącznie przy stole,
• osobne pudełko przechowywane w pokoju starszego dziecka.

Po zabawie warto policzyć szczególnie niebezpieczne drobne elementy zgodnie z instrukcją zestawu i sprawdzić podłogę. Dotyczy to zwłaszcza przedmiotów, które małe dziecko mogłoby połknąć.

Regały i skrzynie muszą być bezpieczne

Porządek nie może odbywać się kosztem bezpieczeństwa. Wysokie regały i inne meble podatne na przewrócenie należy przymocować zgodnie z instrukcją producenta, z uwzględnieniem rodzaju ściany oraz odpowiednich mocowań.

Podczas urządzania miejsca na zabawki warto również sprawdzić:

• czy mebel jest stabilny,
• czy pojemniki nie są zbyt ciężkie,
• czy krawędzie nie są ostre,
• czy pokrywa skrzyni nie opada gwałtownie,
• czy dziecko nie musi wspinać się po półkach,
• czy przejścia i drogi do drzwi pozostają wolne,
• czy sznurki i paski nie tworzą niebezpiecznych pętli,
• czy ciężkie przedmioty znajdują się na najniższym poziomie.

Pojemniki ustawiane jeden na drugim powinny być stabilne i używane zgodnie z przeznaczeniem. Nie należy tworzyć wysokich stosów, które dziecko może łatwo przewrócić.

Jak nauczyć dziecko korzystania z systemu?

Samo ustawienie podpisanych koszy nie wystarczy. Dziecko potrzebuje kilku wspólnych prób, aby zapamiętać nowy sposób odkładania rzeczy.

Najlepiej zacząć od jednej zasady: przed rozpoczęciem kolejnej zabawy odkładamy poprzednią kategorię. Nie zawsze uda się stosować ją bez wyjątku, zwłaszcza gdy kilka zestawów tworzy jedną rozbudowaną zabawę. Pomaga jednak ograniczyć mieszanie wszystkich rzeczy.

Wieczorne sprzątanie warto podzielić na krótkie zadania:

1. Najpierw zbieramy klocki.
2. Następnie odkładamy pojazdy.
3. Układamy książki.
4. Na końcu sprawdzamy podłogę i przejścia.

Polecenie „posprzątaj pokój” może być dla małego dziecka zbyt ogólne. Konkretne zadanie, takie jak „włóż wszystkie samochody do niebieskiego kosza”, jest znacznie łatwiejsze do wykonania.

Najczęstsze błędy w przechowywaniu zabawek

Jednym z nich jest kupowanie identycznych, nieprzezroczystych pudeł bez oznaczeń. Pomieszczenie wygląda spokojnie, ale znalezienie konkretnej zabawki wymaga otwierania każdego pojemnika.

Inne częste problemy to:

• zbyt wiele kategorii,
• przepełnione kosze,
• półki niedostępne dla dziecka,
• przechowywanie wszystkich zabawek naraz,
• mieszanie kompletów z luźnymi elementami,
• odkładanie uszkodzonych przedmiotów „na później”,
• brak miejsca na nowe rzeczy,
• system wymagający perfekcyjnego układania.

Każdy pojemnik powinien mieć trochę wolnej przestrzeni. Jeżeli jego zamknięcie wymaga dociskania zawartości, sprzątanie staje się uciążliwe, a dziecko szybko przestaje odkładać rzeczy na miejsce.

Porządek można zbudować w jedno popołudnie

Nie trzeba od razzu urządzać całego pokoju od nowa. Na początek wystarczy:

1. Zebrać wszystkie zabawki w jednym miejscu.
2. Usunąć rzeczy uszkodzone i niekompletne.
3. Odłożyć przedmioty, z których dziecko wyrosło.
4. Utworzyć kilka prostych kategorii.
5. Dopasować do nich posiadane już kosze i pudełka.
6. Oznaczyć pojemniki zdjęciami albo napisami.
7. Schować część zabawek do rotacji.
8. Sprawdzić stabilność mebli i dostępność półek.
9. Przećwiczyć z dzieckiem krótkie sprzątanie.

Najlepszy system przechowywania nie jest tym, który najładniej wygląda na zdjęciu. Jest nim rozwiązanie, z którego domownicy rzeczywiście korzystają. Jeśli dziecko potrafi znaleźć zabawkę, pobawić się nią i bez większej pomocy odłożyć ją na miejsce, system spełnia swoje zadanie.

Zobacz także

Domowe obowiązki dzieci. Co można powierzyć w różnym wieku, żeby uczyć odpowiedzialności bez przeciążania

Postaw na klasykę. Listwy przypodłogowe Lagrus

Dom przyjazny dziecku — na co zwrócić uwagę?

Czy budując dom pomyślałeś o wszystkich domownikach?